Boşanma, eşler ve varsa çocuklar için hayatın en hassas, duygusal ve hukuki açıdan en dikkat gerektiren süreçlerinden biridir. Türk Medeni Kanunu boşanmayı özel ve genel sebepler olmak üzere sınırlı sayıda düzenlemiştir.
Boşanma sebepleri
- Zina (TMK m.161)
- Hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış (TMK m.162)
- Suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme (TMK m.163)
- Terk (TMK m.164)
- Akıl hastalığı (TMK m.165)
- Evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m.166) – uygulamada en sık dayanılan genel sebeptir.
Anlaşmalı boşanma
Evliliğin en az bir yıl sürmüş olması, eşlerin birlikte başvurması veya bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi ve hâkimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi hâlinde anlaşmalı boşanma mümkündür. Boşanma protokolünde nafaka, velayet, kişisel ilişki, tazminat ve mal paylaşımı hususlarının eksiksiz ve infaza elverişli biçimde düzenlenmesi gerekir.
Çekişmeli boşanma
Tarafların boşanma iradesinde ya da sonuçlarında anlaşamaması durumunda dava çekişmeli yürür. Bu süreçte kusur tespiti; maddi–manevi tazminat, yoksulluk nafakası ve velayet kararları bakımından belirleyicidir. Tanık beyanları, sosyal medya ve mesajlaşma kayıtları, banka hareketleri ve sosyal inceleme raporları usulüne uygun biçimde dosyaya sunulmalıdır.
Dava süresince tedbir nafakası, çocukla kişisel ilişki ve konutun tahsisi gibi geçici hukuki koruma taleplerinin de zamanında ileri sürülmesi önem taşır.
Bu internet sitesindeki tüm içerik, Avukatlık Kanunu ve Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliği uyarınca yalnızca bilgilendirme amacı taşır; iş sağlama amacı gütmez ve hukuki danışmanlık niteliğinde değildir.